Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

Κατερίνα Γώγου - I

"Πάει. Αυτό είταν.
Χάθηκε η ζωή μου φίλε
μέσα σε κίτρινους ανθρώπους
βρώμικα τζάμια
κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.
'Αρχισα να γέρνω
σαν εκείνη την ιτιούλα
που σούχα δείξει στη στροφή του δρόμου.
Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.
Είναι το γαμώτο που δεν έζησα".

1 σχόλιο:

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΣΧΟΙΝΟΒΑΤΡΙΑΣ είπε...

ΗΧΕ ΜΟΥ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ BLOG ΣΟΥ ΚΑΙΡΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΩ .ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ ΠΟΣΟ ΒΑΘΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΗΤΕΥΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΜΑΘΩ